زمانی که پاریس در طول پاندمی، قرنطینه می شود، ساکنان یک ساختمان با شخصیت هایی عجیب، باید خود را با سبک زندگی ای جدید تطبیق دهند و تلاش کنند با یکدیگر کنار بیایند.

"ولنتین دوکن" یک معمار باتجربه و معروف است که دارای رازی بزرگ می‌باشد. به همین منظور او ادعای یتیم بودن دارد چون خجالت می‌کشد که بگوید پسر یک معالمه‌گر آهن قراضه در شمال فرانسه است و …

اما زن جوان و روشمندی است که طوری بزرگ شده که به عملکرد بالا و بهینه‌سازی تمام توانایی‌ها باور داشته باشد؛ او مصمم و تا حدی به خود مطمئن به نظر می‌رسد. اما دو شکست متوالی (واقعی یا خیالی) او را به این باور می‌رساند که یک مشکل واقعی دارد: اینکه در تختخواب بی‌عرضه است. از آنجا که اما حساس‌تر از آن چیزی است که به نظر می‌رسد، تصمیم می‌گیرد به بهترین معشوقه در پاریس تبدیل شود! او سپس یک برنامه عملیاتی هولناک (تئوری، عملی، تایید دانش کسب‌شده) را آغاز می‌کند که به زودی باعث ایجاد یک سری سوءتفاهم‌ها و فجایع در اطرافش می‌شود. از یک سو، روش او چندان مناسب حوزه تحقیقش نیست و از سوی دیگر، اما احتمالاً یک جزئیات کوچک را فراموش کرده است: عشق از هیچ برنامه‌ای پیروی نمی‌کند. در این جستجوی پوچ و دیوانه‌وار، اما یاد می‌گیرد که رها کند، کنترل را از دست بدهد و در نهایت آزادی خود را به دست آورد.

وقتی تشخیص داده می‌شود که فرانک به افسردگی مبتلا است، دوستانش تلاش می‌کنند تا او را خوشحال کنند؛ اما خیلی زود مشخص می‌شود که خود آن‌ها نیز دست‌کمی از او ندارند و به همان اندازه داغون و درمانده هستند.